( ص 380 ) نقل كرده‌ايم . 20 . شيعه مسئلهء امامت و ولايت را كه طرح مىكند از سه جنبه طرح مىكند : مرجعيت دينى ، زعامت سياسى ، ايمان به انسان كامل و حجت زمان . 21 . بحث حجت زمان و مسئلهء يار و ياور خدا و شرك و توحيد ، نسبت تدبير به غير خدا ، حبط به غير خدا ، وحى به غير خدا ، فيض به غير خدا ، اينكه بحث تفويض در كار نيست ، معنى آيهء لا * ( املك لنفسى نفعاً و لا ضراً . ) * 22 . بحث قرآن و انسان انسان در قرآن چه مقامى دارد ؟ مسجود ملائكه است . 23 . بحث لطف و اصوب و از اين راه به وجود امام معصوم استدلال كردن و بحث شناخت انسان . بحث امامت به معنى ولايت معنوى بحث انسان است . 24 . بحث انسان در حقيقت اين است كه انسان داراى دو حيات است : ظاهرى و معنوى ، نه اينكه حيات معنوى انسان يك امر قراردادى و اعتبارىِ حيات ظاهرى است . 25 . فرق نبوت و ولايت ( كتاب خلافت و ولايت ، ص 379 ) 26 . راجع به فلسفهء بشر بودن انبيا در قرآن سخنى به ميان آمده است كه مفادش اين است : غير از واسطهء ابلاغ بودن مسئلهء ديگر هم هست و آن واسطه در رساندن است ( 1 ) . بشر از غير بشر هم مىتواند ياد بگيرد ولى به غير بشر عشق نمىورزد و كمال خود را در چهرهء او نمىبيند . 27 . جملهء * ( من مات و لم يعرف امام زمانه مات ميتة جاهلية . ) * 28 . در كتاب امت و امامت ( صفحهء 76 ) از آدلر ( يكى از روان شناسان تربيتى ) نقل مىكند :

--> ( 1 ) [ ظاهراً مقصود ، رساندن بشر به كمال خود است . ]